En over stroom gesproken… Ik was al een tijdje de pagina van Nabeelden – energietekeningen en Reading in de gaten aan het houden, omdat het zo zuiver en krachtig voelde. Roos ken ik als mede-van-alles’er , we hebben veel raakvlakken in onze passie voor Human Design, schrijven en energiewerk. En zij kan ook nog eens energie in prachtige beelden omzetten.

Lucky me, ik zag op tijd een oproepje op haar pagina en mocht een energietekening ontvangen. Zo fijn is dat, om lekker achterover te leunen en zelf ook de warmte en heling van een reading en in dit geval tekening te ervaren. Hoewel ze niet had aangegeven wanneer ze precies aan de slag zou gaan, was de energie(shift) op haar werkmomenten voelbaar (dat hebben we achteraf even gecheckt namelijk  ).

De week waarin dat gebeurde, was een week waarin ik tegen een bekend patroon aanliep: ‘vinden’ dat mijn stroom meer naar buiten mag/moet, terwijl er juist meer binnendrang is. Op mezelf zijn, de rust opzoeken. Dat voelde in eerste instantie wat onrustig, tot ik het hier in huis knus ging maken. Voor het eerst in tijden voelde ik weer echt de huiselijkheid inzetten. Uitgebreider koken en bakken, met thee en een dekentje in een nest van kussens of in de zon buiten, en knuffelen met de oppaspoes.

En precies toen ik me na een dag of drie/vier afvroeg of dat ‘nog lang ging duren’ (ohhh lief ongeduldig hoofd), kreeg ik Roos’ tekening en reading. Zelfs zonder het te lezen voelde ik de tekening al in mijn hart, en een rust indalen.

Het thema bleek de transformatie van de feniks, how I love that  Twee spiralen, één in contractie (inkeer en rust) en één in expansie (actie, creatie, inspiratie). Ze wisselen elkaar af en versterken elkaar. En daar kwam het fragment in de geschreven tekst door Roos:

“Ik kreeg de boodschap: als je naar expansie verlangt maar je zit in een fase van contractie, dan kun je in die periodes de warmte vinden in je huiselijkheid. Met dikke sokken aan en een kop thee voor het raam zitten, naar de voorbij drijvende wolken kijken…”

Heerlijk  Ik hou van energiewerk. Dit besef was al doorgekomen eerder die week, en met het lezen van Roos’ tekst zonk ik nog wat dieper in mijn lijf. En ik voelde de waarheid van het volgende stuk:

“(…) door dit te doen, manifesteert de tunnel van expansie en contractie zich niet meer in de toekomst voor je uit, in stappen die je nog moet zetten, maar in het hier en nu. Die tunnel wordt verticaal, de energiestroom in je eigen lichaam. Daarin is zowel het warme geeloranje als het rustige blauw aanwezig. Dan maakt het niet meer uit in welke van de twee ‘modi’ je zit, want in je lichaam stromen ze allebei langs in het hier en nu.”

Precies wat ik mocht horen, en wat me die rust gaf. En geeft, want ik heb de tekening als achtergrond van mijn computer ingesteld. En elke keer voel ik weer de warmte in hoe het ook voelt op dat moment. Dankjewel lieve Roos!

Ps. Voor wie zichzelf ook zo’n fijn cadeau wil geven: zie hier de website van Roos!

--- Hyperlinks openen in externe tab